Pumpulipilvi

IMG_1698

Ik wou al een hele tijd een pijama of kruippakje voor Joas maken. Een heel simpel patroon, maar wel iets leuks. En toen kwam ik in de Ottobre Lente 2018 het pumpulipilvi kruippakje tegen. Ik was er op slag verliefd op en ben dan direct stof gaan zoeken. Ik had nog mosgroen tricot stof met zwarte vormen liggen dat ik hier kocht. Perfect om een kruippakje in te maken.

 De uitdaging voor mij ging die blinde rits zijn. Ik had tot nu toe nog maar enkele keren een rits geplaatst, maar een blinde rits nog nooit. Maar hoe moeilijk kon het zijn?IMG_1697.jpg

Met wat research op youtube ging het wonderbaarlijk vlot. Ik heb de rits er maar één keer moeten uithalen :) Dit omdat ik te hard aan men tricot getrokken had, waardoor het hele voorpand scheef trok. Tip aan mezelf: niet meer doen!

Het kruippakje is gemakkelijk te maken en snel klaar! En het zit als gegoten!!
Van nature koop ik snel blauwe en zwart/witte kledij, maar dit groen vind ik geweldig! Mijn man vindt hem op een ninja turtle lijken. Hij was er nog mee aan het lachen om een bandana te maken dat hij als masker zou kunnen gebruiken. Ergens heeft hij misschien wel gelijk, maar ik vind het zo schattig! Hij is mijn kleine schildpad. (Dit klinkt misschien wel minder stoer dan ninja turtle, maar dat is omdat hij dan ook een engeltje is)

 Een patroon om zeker nog eens te maken.

IMG_1687.JPG

We naaien in het Fins

Als ik ga naaien heb ik graag een goede voorbereiding. Dit wil zeggen dat ik mijn patronen graag (tot op het autistische af) graag piekfijn in orde heb, zodat ik ze achteraf nog meerdere keren kan gebruiken.
Dit wil zeggen dat ik de naaiwaarde erbij teken en dat ik op elk naaideel de naam van het model, de maat, en of het incl of excl naaiwaarde is (wat dom is, omdat zoals ik als zei, de naaiwaarde er altijd bijteken).
In de Ottobre kidsfashion Lente 1/2018 hadden ze deze editie veel humor, want ze gingen voor het Fins.
Ik zag een leuk truitje staan voor Joas en wou er mij dan ook aan wagen. Het truitje dat ik wou maken was het “Pilvipaimen” tricot truitje. De Finse betekenis voor ‘wolk herder’ (wat volgens mij gebaseerd is op het stofje dat ze gebruikt hebben in het magazine) en een ge-wel-dig woord om op elk patroondeel te schrijven. Ik denk dat dit het moeilijkste was aan heel het patroon! DIE NAAM :D
Toch moet ik zeggen dat mijn truitje niet geheel is gegaan zoals in het magazine. Op zich is het geen moeilijk patroon, een basis truitje met enveloppehals, maar omdat er hier ook knippers gebruikt werden moest je toch goed kijken hoe je deze aan elkaar naaide.
Hier is het bij mij wat misgelopen. Mijn achterpand heb ik te ver naar voren gebracht waardoor de knippers niet hangen waar ze moeten hangen. Ik had geen zin om het terug helemaal uit elkaar te halen, al heb ik wel na gebruik van het truitje gemerkt dat ik de plaats waar de kamsnaps in de stof zit moet verstevigen. Omdat het bij mij niet overeen kwam om de beide kamsnaps op de halsboord vast te maken heb ik de onderste moeten vastmaken in de tricot. Omdat deze maar één laag is, is deze veel te fragiel. Zoals je op de foto ziet is het al een beetje aan het doorscheuren. *pff* Dus in de loop van de week deze nog even aanpassen.
Voor de rest ben ik niet ontevreden van het truitje.
De stof is alom bekend van See You At Six. Ik had deze al een tijdje in de kast liggen en ik ben blij dat er eindelijk een project van gemaakt is. Ik ben dol op de kleuren en vind ze geweldig passen bij Joas. Voor de halsboord heb ik zwarte boordstof gebruikt.

One to hug jasje

Afgelopen week zijn vrienden van ons trotse ouders geworden.
Een lief klein prinsesje en daar horen cadeautjes bij.
Omdat er deze week sneeuw voorspeld werd, leek het me opportuun om een jasje te maken.
Het patroon vond ik op deze website. Het one to hug jasje is heel fijn om te maken. De handleiding is duidelijk en er wordt stap voor stap uitgelegd hoe je te werk moet gaan. Wat dit patroon leuk maakt, is dat je zelf kan kiezen hoe ingewikkeld je het maakt. Je kan kiezen tussen een ronde, of puntige kap; oortjes of niet; stroppers of niet. De keuze is er en je beslist zelf hoe ver je hierin wil gaan.
Omdat ik voor Mona een maatje 50 heb gemaakt, heb ik voor mezelf beslist om er niet al te veel poespas bij te doen. Om het jasje wat op te fleuren heb ik er schattige oortjes aan toegevoegd.
De stof kocht ik hier. Ik koos voor een mooi oudroze tricot stof met libellen voor de binnenvoering en een beige-bruine nicky velours stof voor de buitenkant van het jasje. Het was een match made in heaven en een perfect, gemakkelijke stof om te bewerken.
Om het cadeautje helemaal af te maken, heb ik er nog een bijpassend mutsje bij gemaakt.
Winter is coming, en wij willen voorbereid zijn ;)