Vol verwachting klopt ons hart!

Of ik onze goed-heilig man een prins op het witte paard zou noemen dat weet ik nog niet, maar ik weet wel dat Hij vandaag onze zoon enorm gelukkig maakte!

Zoals ik in mijn vorige blog al vertelde is het me niet geheel duidelijk hoe hard Joas mee is met de Sinterklaasgekte. Beseft hij echt wat er aan de hand is, of zijn er toevallig heel leuke momenten gepasseerd vol snoep en chocola. Toen we gisterenavond zijn schoentje zette was hij toch nog niet zo enthousiast. (Waarom zou hij nu toch zijn schoenen op de salontafel zetten?!)

Toen hij vanmorgen opstond vond hij eerst en vooral de letterkoekjes onderaan de trap. Die slimme Sint had met de koekjes een weggetje gemaakt om te volgen naar de cadeautjes, maar dat zag Joas dan weer niet. Hij is het spoor gevolgd tot aan de tafel en is dan in volle enthousiasme beginnen eten. Zónder gezien te hebben wat er op de tafel allemaal voor leuks staat! (Oké, ergens was dit wel supergrappig, het bewijst maar weer eens wat voor een zoetebek onze zoon is :D)

Na een kleine tip (Lees: mama die zegt ‘hé kijk daar eens’) vond hij zijn cadeautjes en was hij door het dolle heen. Ikzelf ben altijd een voorstander van educatief speelgoed of speelgoed dat de hersenen prikkelt en daarom vroegen we aan Sinterklaas dit jaar Smartmax! Leuke staafjes en bollen die magnetisch zijn, waarmee je allerlei leuke dingen kan bouwen. De mogelijkheden zijn eindeloos, ze reiken net zo ver als je fantasie gaat.
We kregen 2 sets. Een basisset (altijd handig als je iets nog niet in huis had) en ‘click & roll’. Met deze laatste kan je leuke knikkerbanen maken.

Daarnaast werd Joas zijn creatieve brein nog meer geprikkeld met een verfdoos, nieuwe penselen en een schilderschort. Wat goed van de Sint om ook aan de kleren te denken!
In elk geval kan zijn dag niet meer stuk!

Aan alle kinderen die braaf waren geweest… (of ondeugend en veel geluk gehad hebben)… Veel plezier met jullie nieuwe speelgoed en we kunnen weer aftellen naar volgend jaar!

Hallo Klaas!

Joas maakt dit jaar voor het eerst de Sint bewust mee. De vorige jaren deden wij er niet aan mee omdat zijn verjaardag net gepasseerd was, hij er toch niets van begreep en Kerst om de hoek aan het gluren was. Excuses genoeg. Maar nu is hij twee en begrijpt hij veel. Dus besloten we om eens een bezoekje aan de Sint en zijn pieten te brengen in het shoppingcenter.

Als mama vond ik dit ongelooflijk spannend. Hoe zou Joas reageren op zijn ontmoeting? Zou hij huilen of in paniek raken? Er gingen verschillende rampscenario’s door mijn hoofd. In de opvang zijn ze de kinderen er al een tijdje aan het voorbereiden door liedjes te zingen en af en toe eens een filmpje te zien, maar hier thuis waren we er niet zoveel over bezig.

Ik besloot om met Joas een tekening te schilderen voor Sint en piet. We verfden zijn handen, maakte afdrukken, en kleefden de stoomboot op zijn kunstwerk. Mama schreef er een klein briefje bij. De tekening heeft een tijdje op onze ijskast gehangen en telkens hij deze zag verwees hij naar ‘Klaas’. (Ik gok dat Joas en Sinterklaas al in de friend zone zitten en ze elkaar met bijnaam benoemen)

Tegenwoordig moet je een afspraak maken in Wijngem shoppingcenter om een bezoekje te brengen aan de Sint en deze mama vindt dat een ge-wel-dig idee! Geen lange aanschuifrijen, geen drukte, geen gefrustreerde ouders en kinderen.
Toen wij eraan kwam was Joas meteen enthousiast. Hij zag een Piet en wou er meteen een handje aan geven. Iedereen dat er oog voor had kreeg zijn kunstwerkje te zien en het kon voor hem allemaal niet snel genoeg gaan. Toen het eindelijk zijn beurt was om bij ‘Klaas’ te komen gaf hij zijn tekening af en begon hij spontaan een praatje over de mooie cadeautjes die aan de muur hingen ter versiering. (Natuurlijk was er ook wat teleurstelling toen die cadeautjes niet bedoeld waren om mee naar huis te nemen)

Nu is het nog aftellen tot 6 december! Wij proberen er hier geen gewoonte van te maken dat de Sint 5 keer komt of 3 weken op voorhand. Ik vind het oké dat hij het weekend voor 6 december komt, maar dit jaar zal hij op zijn verjaardag langskomen. Wij hebben die dag een dagje vakantie en gaan deze dan benutten om onze schoen te zetten en speelgoed uit te pakken.

Scheermschuimfun!

scheerschuimfun… Letterlijk dan!

Een tijdje geleden kocht Kevin (mijn -niet officiële- man) scheerschuim. Op zich niets speciaals, maar het gaf me wel een idee. In de tijd toen ik nog kleuterjuf was gebruikte ik regelmatig scheerschuim voor sensomotorisch spel. Of om kinderen te leren schrijven en tekenen. Dit bracht me op het idee om met Joas ook aan scheerschuimfun te doen!

Toen ik hem afgelopen maandag ging halen bij de onthaalmoeder was hij supergoed gezind en heel actief. Het ideale moment om het scheerschuim boven te halen. (nuja ‘bovenhalen’, het stond technisch gezien nog gewoon op onze keuken te wachten om gebruikt te worden)

Ik spoot onze salontafel, wat een ideale werkhoogte heeft voor Joas, vol met het scheerschuim. In het begin was Joas nog wat sceptisch. Hij vond het een beetje vreemd wat ik aan het doen was, maar eens zijn ene vinger het scheerschuim aanraakte dook hij er al gauw volledig in.
Hij genoot van het gevoel tussen zijn vingers, het exploreren van het schuim en van tekeningen maken (lees: kribbels). Een groot tekenbord dat je snel weer kon uitwissen als je het beu was.

Hij heeft er zich een hele tijd mee kunnen bezig houden. Je zag hem ontdekken en genieten. Het risico dat ik nam was dat Joas vrij kon rondlopen rond te tafel. Het duurde niet lang voor de vloer, zetel en mama ook vol hingen met het scheerschuim. Gelukkig ruimt het zeer gemakkelijk op.
Nu ruikt heel ons huis naar scheerschuim. :) Ik vind het wel aangenaam ruiken dus ik zit er niet mee in.
En Joas… die is al aan het aftellen naar de volgende keer dat we gaan tekenen met scheerschuim!