De eerste tandjes

IMG_2004Sinds een kleine maand komen Joas zijn allereerste tandjes piepen. We wisten al een tijdje dat ze eraan zaten te komen, want hij was maar op alles wat hij kon vastgrijpen aan het bijten. En toen opeens, ’s morgens, kwam het eerste piepen.

Gelukkig heeft hij van het eerste tandje niet veel last gehad. Maar toen het er net door zat kreeg hij ineens wel wat pijn. Dit kwam omdat het tweede tandje, nog geen week later, het eerste tandje opvolgde. En nu staan ze daar. Twee fiere minitandjes, onderaan in zijn mond.

Om de pijn wat te verzachten gaf ik Joas soms een stuk koude komkommer (geschild en de zaadjes eraf) en op te kauwen. Ook vond hij bevroren borstvoeding ook heel aangenaam. Ik heb nog een paar blokjes in de diepvriezer zitten voor warme zomerdagen of pijnlijk tandvlees, zoals nu.

Sinds zijn tandje erdoor zit hebben we ook een tandenborstel in huis. Een zachte tandenborstel speciaal voor baby’s. Joas vindt het fijn om vast te houden, en hij moet enorm giechelen als zijn tandjes gepoetst worden.

Sinds enkele dagen heeft Joas blauwe plekjes op zijn tandvlees op de plaats waar zijn bovenste snijtanden ooit moeten komen. Ik was best geschrokken toen ik dit voor het eerst zag, al lijkt hij er geen last van te hebben. Na wat research op het internet blijkt dat dit kleine bloeduitstortingen zijn die voorkomen bij het zakken van een tand. Het enige wat mij hierbij wat zorgen baart is dat het op de plaats van zijn hoektandjes is… en die horen pas veel later te komen.
Ik hou het in elk geval goed in het oog, want ik ben er niet helemaal gerust in.

Mochten er lezers zijn, die hier wel wat meer over weten, mogen mij altijd contacteren. Dan heb ik ook wat meer zekerheid.

Cosy Blanket Summer Edition

 

Net zoals mama, houdt Joas van gezelligheid! En bij gezelligheid horen dekentjes! Voor Joas geboren was heb ik 2 dekentjes voor hem gemaakt. Eéntje met minkyfleece en ééntje met gewone fleece. Niet te groot zodat hij deze comfortabel in zijn maxi cosy kon liggen. Maar kleine kindjes worden groter en kleine dekentjes worden te klein. Dus het was tijd om een nieuw dekentje te maken.

Met de zomer voor de deur wou ik een dekentje dat hij ook kon gebruiken bij warmere dagen. Ik ben niet van plan om hem onder te stoppen als het buiten 26°C is, maar wel als we ’s avonds aan het wandelen zijn, het een beetje afkoelt en Joas een dutje moet doen. Een echt gezelligheidsdekentje dus!

Op het stoffenspektakel kocht ik vorige week een leuk biokatoentje en een lichte wafelstof. Met een aantal meter paspel zou het een perfect gezellig dekentje worden.
Het patroon is op zich supersimpel en gemakkelijk te naaien door elke (beginnende) naaister. Als je weet hoe je machine werkt en je kan een klein beetje rechtdoor stikken dan heb je al snel een dekentje in elkaar geknutseld.

Ik wou mijn dekentje groot genoeg zodat hij nog even kon doorgroeien en het eventueel volgende lente/zomer ook nog kan gebruiken. Ik heb dus twee rechthoeken geknipt van 90 centimeter op 120 centimeter. Mijn paspel heb ik eerst op de goede kant van het biokatoen genaaid en daarna heb ik de wafelstof en het biokatoen met goede kanten op elkaar gelegd en weer rondom gestikt. Een keergat laten, alles binnenstebuiten keren, en klaar! Supersnel klaar en easypeasy!

Voor zij die nog nooit met paspel hebben gewerkt heb ik een handig filmpje op youtube gevonden. Het is een aanrader om erbij te doen, want het maakt jou deken meer af en het lijkt ineens zo professioneel! In het filmpje wordt ook uitgelegd hoe je het keergat kan dichtnaaien met een blinde steek. Zo zie je achteraf niets meer van je garen.

En Joas, die is supertevreden met zijn dekentje. Hij heeft er al gezellige dutjes in gedaan en hij vindt het geweldig om kiekeboe te spelen onder het dekentje! Een echte aanwinst dus!

IMG_1904

 

Moederdag

IMG_1851

Of je het de tweede zondag van mei viert, of op 15 augustus, elke mama verdient het om in de bloemetjes gezet te worden! Omdat ik leerkracht ben wordt het bij ons ook op de tweede zondag van mei gevierd. Toen ik Joas afgelopen donderdag bij de onthaalmoeder ging ophalen zat hij superschatting in zijn wandelwagen met een tulp in zijn hand.
IMG_1881.jpg
Er hing ook een lief briefje aan!
Dit is mijn eerste moederdag en ik word er altijd blij van om cadeautjes te krijgen, ook al is het mij daar helemaal niet om te doen. Maar een simpel bloemetje vind ik geweldig.
Het bloempje heeft helaas niet lang geleefd in de handen van Joas, maar ik heb de blaadjes eraf getrokken en ze liggen nu te drogen tussen een boek. Zo kan ik ze binnenkort gebruiken om een pagina in mijn bullet journal te maken.

Van Kevin kreeg ik mijn shoppingbudget voor het stoffenspectakel. Als hij elk jaar zo’n cadeau gaat geven zal hij toch mogen sparen :D

Maar het mooiste cadeau – en ik weet het, dit klinkt héél cliché – is Joas zelf. Ik ben nu net iets meer dan een half jaar een trotse fiere mama en ik kan me geen leven meer voorstellen zonder hem! Wat zie ik mijn liefie toch graag!

IMG_1849

Stoffenspektakel

stoffentoren.jpg

Na maanden (letterlijk) aftellen was het vandaag eindelijk zo ver. Het stoffenspektakel was eindelijk in Mechelen aanwezig! Dé beurs voor alle mensen met een hart voor hun naaimachine en mooie stofjes! Het stoffenspektakel reist (bijna) elk weekend door België, Nederland en Frankrijk en ik heb een jaar moeten wachten voor alleer het weer bij mij thuis in de buurt was.

Ik had op voorhand wat centjes gespaard (en gekregen voor moederdag), zodat ik naar hartelust kon shoppen en wat was ik daar blij mee! Het was de eerste keer dat ik er naartoe ging en ik moet zeggen dat mijn eerste indruk heel overweldigend was. Het was er best druk en de kraampjes stonden vrij dicht op elkaar, en allemaal met een overaanbod aan stoffen.

Ik had mezelf voorgenomen om niet onmiddellijk op het eerste kraampje te vliegen en daar al mijn geld uit te geven. Ook had ik mijn vriendinnen hierop gewezen dat ze me moesten tegenhouden mocht ik de controle verliezen.

Na een beetje rondkijken heb ik heel leuke standjes gevonden met superleuke stofjes. Met vooral Joas in het achterhoofd ben ik aan het shoppen geweest, omdat ik ook het liefst voor hem kleren maak.

IMG_1860
Deze stofjes zijn op één na allemaal voor Joas. Het blauwe stofje met paardebloemen heb ik mezelf getrakteerd, maar de rest is voor Joas. Vooral het rood-gestreept tricot stofje met schelpen en zeesterren vind ik geweldig! Ik zag hem al direct op het strand in het zand spelen met een onesie met korte mouwen en korte broekspijpen. So cute!
Bij het andere rood-gestreepte stofje had ik een ‘waar is Wally’ gevoel! Ik vond het superhilarisch en zag er meteen een mooi truitje in. Ook van de walvissen en robotjes wil ik een truitje maken.

IMG_1862
Naast tricot met print heb ik ook een paar effen stoffen gekocht. Ik heb in mijn stoffenkast geen enkel effen stof en omdat ik hier een cameo heb dat hier staat te roesten dacht ik dat het wel leuk was om truitjes te maken met een eigen print of quote. Ik heb genoeg stof om mezelf (of misschien ook Kevin als ie braaf is) een truitje cadeau te doen.

 

IMG_1864

Naast het zeethema stofje is dit mijn favoriet. Ik wou al een tijdje een dekentje maken voor Joas voor in de wandelwagen. Degene die we hadden zijn aan de kleine kant en véél te warm voor de zomer. Dikke Jersey en minky-fleece gaan niet samen op gezellige zomeravonden. Daarom was ik op zoek naar een luchtig katoentje en dunne wafeldoek. Het katoen dat ik gevonden heb heeft een mooie ballonnenprint en is 100% biologisch. Zo werk ik ook een  beetje mee aan de natuur.

 

IMG_1866

Tot slot heb ik nog een beetje noordstof ingeslagen. Met zwart, blauw en grijs kan je niets verkeerd doen en hiervan kan je nooit teveel hebben.

Ik heb in ieder geval terug voldoende stof om me een tijdje te laten gaan.
En de kosten? Ja die vielen best mee. Ik denk dat ik een kleine €140 heb uitgegeven.
Op zich is dit een groot bedrag, maar als je ziet wat voor mooie stapel er hier ligt, dan kan ik heel tevreden zijn!

Ik kan al niet wachten op mijn pols om te genezen (want deze doet nog steeds pijn) en om er dan helemaal in te vliegen. Joas gaat niet weten wat er allemaal gaat gebeuren!

Familieweekendjes

daddydinner_mamavanjoasOmdat zowel Kevin als mezelf het heel vaak druk hebben met werk of hobby’s, ben ik blij dat we een paar maanden geleden beslist hebben om familieweekendjes te houden. Dit wil zeggen dat we elk weekend proberen van minstens één dag met ons drietjes door te brengen. Doordat Kevin lacrosse speelt, moet hij regelmatig gaan trainen en in het weekend zijn er dan matchen. Ik ging vroeger zelden mee, omdat ik me dan kon concentreren voor mijn werk of tijd had om te naaien of te gaan winkelen.

Een aantal maanden geleden hebben we dus afgesproken om daar verandering in te brengen, en ik moet zeggen dat ik leef voor deze weekends. Het is de beste beslissing die we samen genomen hebben maar niet altijd zonder slag of stoot is gegaan. Doordat we soms snel terug in oude patronen vielen vergaten we de weekenden en was het voor we het wisten weer maandag. Dit is een proces waar we ons in het begin bewust mee moesten bezighouden. Zo konden we niet alleen tijd spenderen aan Joas, maar ook aan elkaar.

Schermafbeelding 2018-05-03 om 11.31.57
Het is supergezellig om op zaterdag eens te gaan wandelen, of een bezoekje te brengen aan de grootouders. Om op zondag wat langer in onze pyjama te blijven hangen en zo gewoon bij elkaar zijn en kunnen spelen met Joas. Om wat tijd door te brengen in onze tuin (waar voldoende werk in is) of wat klusjes te doen in ons huis. Met zijn tweetjes is het vele leuker!

Sinds deze afspraak er is, merk ik ook aan mezelf dat ik meer meega naar Kevin zijn matchen. Ik vind het leuk om dat met Joas vanuit de cafetaria te kijken en om er te zijn voor hem. (Nee, ik ga niet graag met Joas langs de kant van het veld staan uit angst van rondvliegende ballen)

We moeten niet elk weekend iets geks doen, of veel geld uitgeven (al denkt Kevin wel dat dit laatste mijn doel is :D) maar het gewoon samenzijn betekent enorm veel! Ik kijk nu al uit naar volgend weekend!

IMG_1781

Zondagochtend, pyjamadag, of de dag dat we alles afbreken thuis! 


Voor zij die zich afvragen hoe het nu met mijn carpaaltunnelhand is… Mijn duim slaapt en brandt, met mijn andere vingers is alles in orde. De kracht is mijn pols is zwak, en  ik ben nog steeds beperkt in mijn kunnen. Joas pakken en aankleden is bijvoorbeeld moeilijk.  Vooral zal ik blij zijn als vrijdag het verband eraf kan… Want dat is gewoon heel vervelend!

Carpaaltunnelsyndroom

Het is dan eindelijk gebeurd. Gisteren ben ik onder het mes gemoeten voor mijn carpaaltunnelsyndroom. Iets dat ik duidelijk onderschat had.

IMG_1738Een paar weken na mijn bevalling kreeg ik ineens heel veel pijn in mijn pols. Vooral als mijn duim een haakbeweging maakt. Ik ben toen naar een handchirurg geweest en hij vertelde me dat ik carpaaltunnelsyndroom had vanwege mijn zwangerschap. Ik heb tijdens mijn zwangerschap veel vocht opgeslagen, en dit vocht zit nu nog vast rond mijn pees, wat de pijn veroorzaakt. Geen probleem zei de dokter, gemakkelijk op te lossen met een spuit cortisone. En inderdaad, 2 dagen later was de pijn verdwenen.

Tot een aantal weken geleden. Ineens was de pijn er weer en ik kon direct aanduiden wat het was. Dus wou ik een afspraak maken met dezelfde arts waarbij ik vorige keer was geweest. Helaas kreeg ik toen te horen dat ik tot 3 mei moest wachten voor een consultatie. Mensen met een baby weten dat 2 maanden wachten met pijn geen optie is. Ik had het nu al moeilijk om Joas een tijdje vast te houden, laat staan dat ik dat nog moest uitzingen tot 3 mei. Dus heb ik naar het ziekenhuis gebeld om een afspraak te maken met een arts dat zo snel mogelijk tijd had.

Een week later zat ik in de wachtkamer, met het gedacht dat ik terug een cortisone spuit zou krijgen. Maar niet was minder waar. Na de kortste consultatie ooit was het verdikt dat hij dit ging verhelpen door een mini-operatie. Twee weken later werd ik om 11u verwacht in het dagziekenhuis. En daar stond ik gisteren dan. Totaal niet voorbereid op wat er ging gebeuren. Ik had nogal weinig info gekregen en de info die ik wel had was nogal vaag. Ik dacht, snel even in een steriel kamertje binnen, aan een tafeltje gaan zitten, klein prikje plaatselijke verdoving, sneetje, alles oplossen en 20 minuten later naar huis. Was dat even een dikke tegenvaller toen ik te horen kreeg dat ze mijn hele arm zouden lam spuiten!

Via een spuit in mijn nek hebben ze men arm verdoofd. Ik vind het verschrikkelijk om geen gevoel te hebben in mijn ledematen. (dat was met mijn keizersnede ook zo) En toen werd ik het operatiekwartier binnen gereden (tot zo ver het kleine steriele kamertje). Het was daar superkoud en ik begon meteen te rillen. Omdat rillen en opereren geen goede match zijn lag ik in no time knock out op de tafel. Een uurtje later was ik wakker en lag ik met een verband en gevoelloze arm in een bed. Het voordeel van die gevoelloze arm is dat je geen pijn hebt.

Nu zit ik hier, een dagje later, op logement bij mijn moeder omdat ik zelf niks kan doen. Ik kan Joas niet pakken, ik kan geen boterham voor mezelf smeren, ik kan mijn haren niet kammen en noem maar op, … ik ben helemaal afhankelijk van mijn medemens. Vooral het feit dat ik niet voor mijn eigen zoon kan zorgen vind ik niet leuk. Ik ben rechtshandig en daar zat natuurlijk ook het carpaaltunnel. Met voldoende pijnstilling is de pijn onder controle te houden, maar bij een verkeerde beweging krijg je natuurlijk een aardige pijnscheut.

Ik zou 4 weken moeten revalideren. Ook iets wat ik niet zag aankomen. Ik zei op dinsdag tegen mijn collega’s: “tot maandag hé, tegen dan zal het wel wat beter zijn!” Niet dus!
Nu is het dus veel rusten en niks doen. Typen gaat nog net (al is het even wennen om van je linkerhand een dominante hand te maken, maar naaien en werken in mijn bullet journal zit er even niet in. Dat vind ik wel jammer, want dat zijn de dingen die ik echt graag doe.

De komende 2 weken zit ik in een verband en mag ik niet douchen. Ik zal dus aan men man moeten vragen om mijn haren te wassen boven het bad… Ik kijk er al naar uit… en hij waarschijnlijk ook! #sarcasme

3232B53E-6AF8-4124-8D93-003EE405592E

Pumpulipilvi

IMG_1698

Ik wou al een hele tijd een pijama of kruippakje voor Joas maken. Een heel simpel patroon, maar wel iets leuks. En toen kwam ik in de Ottobre Lente 2018 het pumpulipilvi kruippakje tegen. Ik was er op slag verliefd op en ben dan direct stof gaan zoeken. Ik had nog mosgroen tricot stof met zwarte vormen liggen dat ik hier kocht. Perfect om een kruippakje in te maken.

 De uitdaging voor mij ging die blinde rits zijn. Ik had tot nu toe nog maar enkele keren een rits geplaatst, maar een blinde rits nog nooit. Maar hoe moeilijk kon het zijn?IMG_1697.jpg

Met wat research op youtube ging het wonderbaarlijk vlot. Ik heb de rits er maar één keer moeten uithalen :) Dit omdat ik te hard aan men tricot getrokken had, waardoor het hele voorpand scheef trok. Tip aan mezelf: niet meer doen!

Het kruippakje is gemakkelijk te maken en snel klaar! En het zit als gegoten!!
Van nature koop ik snel blauwe en zwart/witte kledij, maar dit groen vind ik geweldig! Mijn man vindt hem op een ninja turtle lijken. Hij was er nog mee aan het lachen om een bandana te maken dat hij als masker zou kunnen gebruiken. Ergens heeft hij misschien wel gelijk, maar ik vind het zo schattig! Hij is mijn kleine schildpad. (Dit klinkt misschien wel minder stoer dan ninja turtle, maar dat is omdat hij dan ook een engeltje is)

 Een patroon om zeker nog eens te maken.

IMG_1687.JPG

Vakantiemodus

Het is precies een eeuwigheid geleden sinds ik nog eens geblogd heb, maar ik vrees dat dit door de vakantie komt. Hier hebben we nu 2 weken paasvakantie gehad, en die heb ik ten volle benut.

Ik heb tijdens deze dagen veel gedaan. Zo heb ik veel in mijn bullet journal gewerkt, ben ik aan het naaien geweest, heb ik familie bezocht en heb ik me vooral bezig gehouden met Joas.

Door het feit dat alles nu veel losser en minder gestructureerd verloopt dan tijdens andere weken denk ik dat ik ook mijn blog wat heb laten verwateren. Toen ik dan de motivatie gevonden had om toch te beginnen bloggen, ben ik ziek geworden.

De buikgriep heeft mij, als mijn man geveld. We waren gisteren allebei erg ziek en Joas… die niet! Hij was super actief, vroeg heel veel aandacht en wou vooral veel spelen. Net zoals elke andere baby denk ik dan. Maar als je ziek bent, is dat best vervelend (ja ik durf dat zeggen – niet dat Joas vervelend is, maar de situatie is vervelend). Toen we Joas gisterenavond om 20u30 in zijn bed konden leggen waren we superblij dat we er ook konden inkruipen. Ik was bij de dokter geweest en zij had gezegd dat uitzieken de boodschap was, dus deden we dat maar.

Vanmorgen voelde ik me al een heel stuk beter en ben ik begonnen aan een nieuwe webhost te zoeken voor mijn website. Ik hoop dat ik binnenkort mijn eigen url heb, zodat ik veel gemakkelijker te vinden ben op het web. Dus zoals jullie merken, zullen er de komende dagen enkele aanpassingen aan mijn blog gebeuren. Maar ik doe mijn best om het zo snel mogelijk aan te passen!

Joas had ook een heerlijke vakantie. Hij is wel enkele dagen naar de onthaalmoeder geweest, maar hij heeft veel thuis gespeeld. Zo is de paashaas op bezoek geweest, zijn we gaan picknicken tijdens een zonnig weekend, heeft hij zichzelf leren rollen en terugrollen, en hebben we vooral heel veel speel- en knuffelmomentjes gehad!

Bujo voor de vrienden

Sommigen onder jullie zullen wel weten dat ik sinds enkele maanden mijn creativiteit botvier in mijn bullet journal, of budo voor de vrienden. Ik was al een langere tijd aan het denken om er aan te beginnen, maar had er nooit de moed voor (en de tijd, naargelang ik een kersverse moeder was) Tot ik een vroegere schoolvriendin haar instagram tegenkwam waar zij haar bulletjournal toont, was ik helemaal geïnspireerd. Zij noemt het haar kogeldagboek en ik vind de vertaling geniaal!
Omdat ik niet goed wist hoe ik eraan moest beginnen heb ik eerst wat research gedaan. Ik ben gaan kijken op youtube, instagram en pinterest naar experts op dit vlak en daar heb ik veel raad uit gehaald. Het eerste wat belangrijk was, is om een goed boek te vinden. Sommige bullet journals zijn goedkoper, maar dat heeft dan weer invloed op de kwaliteit van het papier.
Omdat ik wou experimenteren met verschillende pennen en stiften, wou ik toch wel een bujo met stevig papier. Ik kocht mijn bullet journal hier en was vooral blij met de harde bookcover.
Toen ik mijn bujo had, kocht ik nog de nodige stiftjes, want ik wou niet beginnen als een leek, maar als een echte professional ;) Als je je eigen bujo start, heb je niets nodig buiten een schrift en wat pennen. Al kan ik wel aanraden dat deze stijfjes heel vlot zijn in de hand.
En dan is het doen wat jij wil. Tijdens mijn research heb ik gemerkt dat er veel verschillende aanpakken zijn. Sommigen gebruiken het als dagboek, anderen als sketchbook, of een mengeling van allebei, maar ik gebruik hem vooral als agenda. Ik heb een aantal keer wat extra’s toegevoegd zoals een ‘habit tracker’ of een ‘food tracker’, maar dit was iets dat ik niet consequent bleef gebruiken.
Voor mij is een bujo iets handigs om mijn planning bij te houden en om mij creatief in uit te laten. Hier oefen ik mijn handletteren en het tekenen van doodles als ik doorheen de dag eens 10 minuutjes tijd heb.
Ik ben er enorm tevreden van, omdat dit mijn boek is. Ik heb deze van het begin tot het einde gemaakt en ik ben er ook heel trots op. Ikzelf zie de evolutie elke maand, en ik merk dat ik elke maand creatiever wordt.
Het is geen agenda, geen gewone bullet journal, maar mijn pronkstuk!

Fantaster!

Schermafbeelding 2018-04-15 om 15.30.12Samen met een aantal vriendinnen gaan we tegenwoordig twee dinsdagen op de maand naaien. We huren een gezellig lokaaltje, ik zorg voor hapjes en drankjes, en er is voldoende plaats en ruimte om patronen te tekenen, naaimachines en overlocks op te stellen, en vooral om veel te keuvelen!
Twee weken geleden (onze eerste naaiavond) had ik gepland om eindelijk eens aan het bospakje te beginnen voor Joas. Ik heb al weken, dan niet maanden een leuk stofje in de kast liggen, klaar om er een schattig pakje uit te maken. Maar toen kwam mijn schoonzus tevoorschijn met een supermooi stofje! Het herfststofje van see you at six – de maple leaves! Ik had het al een aantal keer in de winkel zien liggen, maar om de één of andere reden had ik het nooit meegenomen. En élke keer ik thuis kwam dacht ik: ‘ doeme toch!’
Toen ik heel enthousiast en lichtelijk jaloers reageerde om de stof in haar naaidoos, gaf ze het zonder twijfelen door aan mij! Een gebaar waar ik superdankbaar voor ben!
Ze had ook het patroon van de aster bij. Een leuke gezellige trui, met een gezellige kraag. Omdat ik voor mezelf heel graag een trui had, was ik heel blij dat ik ook het patroon mocht gebruiken!
De Aster is een leuke, iets bredere trui met een fijne brede hals. Het heeft driekwart mouwen en is snel en gemakkelijk in elkaar te zetten! Het enige mindere puntje dat ik er aan vind is dat hij best kort is. Ik heb nogal graag mijn truien iets langer, maar deze valt echt maar net tot op de boord van je broek.
Desalniettemin zit deze trui wel fantastisch!! Ik ben er dol op! Het stofje is misschien wel een herfstcollectiestuk, maar het is nu niet dat de zon volop schijnt! Dus het is zeker nog gepermitteerd :D (al zeg ik het zelf)
Mochten er dames (of heren) in de buurt van Lier nog interesse hebben in onze naaiavondjes, laat zeker een berichtje achter. Er zijn zeker nog enkele plaatsjes vrij!