We naaien in het Fins

Als ik ga naaien heb ik graag een goede voorbereiding. Dit wil zeggen dat ik mijn patronen graag (tot op het autistische af) graag piekfijn in orde heb, zodat ik ze achteraf nog meerdere keren kan gebruiken.
Dit wil zeggen dat ik de naaiwaarde erbij teken en dat ik op elk naaideel de naam van het model, de maat, en of het incl of excl naaiwaarde is (wat dom is, omdat zoals ik als zei, de naaiwaarde er altijd bijteken).
In de Ottobre kidsfashion Lente 1/2018 hadden ze deze editie veel humor, want ze gingen voor het Fins.
Ik zag een leuk truitje staan voor Joas en wou er mij dan ook aan wagen. Het truitje dat ik wou maken was het “Pilvipaimen” tricot truitje. De Finse betekenis voor ‘wolk herder’ (wat volgens mij gebaseerd is op het stofje dat ze gebruikt hebben in het magazine) en een ge-wel-dig woord om op elk patroondeel te schrijven. Ik denk dat dit het moeilijkste was aan heel het patroon! DIE NAAM :D
Toch moet ik zeggen dat mijn truitje niet geheel is gegaan zoals in het magazine. Op zich is het geen moeilijk patroon, een basis truitje met enveloppehals, maar omdat er hier ook knippers gebruikt werden moest je toch goed kijken hoe je deze aan elkaar naaide.
Hier is het bij mij wat misgelopen. Mijn achterpand heb ik te ver naar voren gebracht waardoor de knippers niet hangen waar ze moeten hangen. Ik had geen zin om het terug helemaal uit elkaar te halen, al heb ik wel na gebruik van het truitje gemerkt dat ik de plaats waar de kamsnaps in de stof zit moet verstevigen. Omdat het bij mij niet overeen kwam om de beide kamsnaps op de halsboord vast te maken heb ik de onderste moeten vastmaken in de tricot. Omdat deze maar één laag is, is deze veel te fragiel. Zoals je op de foto ziet is het al een beetje aan het doorscheuren. *pff* Dus in de loop van de week deze nog even aanpassen.
Voor de rest ben ik niet ontevreden van het truitje.
De stof is alom bekend van See You At Six. Ik had deze al een tijdje in de kast liggen en ik ben blij dat er eindelijk een project van gemaakt is. Ik ben dol op de kleuren en vind ze geweldig passen bij Joas. Voor de halsboord heb ik zwarte boordstof gebruikt.

Back to school

Schermafbeelding 2018-04-15 om 15.18.40Aan alles komt een einde… dus ook aan mijn zwangerschaps- en ouderschapsverlof. Vanaf morgen begint deze mama terug te werken. Met alle stress dat erbij hoort. Ik ben vanmiddag al begonnen met het inpakken van onze rugzakken. Reservekledij en papflessen voor Joas en fruit en een borstkolf voor mama.
Alle doemscenario’s lopen al door mijn hoofd:
1) Zal ik wel op tijd uit bed geraken?
Joas heeft dan misschien wel slaapproblemen (gehad), toch heeft hij het mij altijd gegund om te slapen tot half 9. Het feit dat mijn wekker morgen om 6u50 afloopt geeft me nu al een krop in de keel.
2) Ga ik morgenvroeg alles wel rond krijgen? Tot nu toe heb ik een strakke planning in mijn hoofd, maar mijn realisme schreeuwt me toe dat ik er me niet op mag vastpinnen. Je zal het zien; 2 minuten voor we moeten vertrekken zal er weer iets onverwachts gebeuren! Karma?
3) Hoe gaan de nieuwe collega’s reageren? Ik begin weer maar eens op een nieuwe school. Eentje vlak bij mij thuis en dat geeft me iets om naar uit te kijken. Maar toch zal het weer een hele aanpassing zijn. Nieuwe collega’s leren kennen, het vertrouwen van de kinderen krijgen, je weg door de verschillende schoolgangen zoeken, kennis maken met het nieuwe ritme van de school, de doelstellingen, de agenda, …
4) Wat als net morgen Joas iets voorheeft? Stel je nu voor dat hij morgen ziek wordt. Daar heb ik überhaupt nog nooit rekening mee gehouden omdat ik tot nu toe altijd beschikbaar was voor hem. Maar ik kan morgen toch moeilijk mijn spullen pakken en vertrekken op mijn werk? aaaah!!
Gelukkig weet ik ook wel dat Joas morgen niet ziek zal zijn (hout vasthouden), dat de collega’s lief zullen zijn en me zullen ondersteunen (hout vasthouden), dat kevin, mijn man (niet officieel) mij morgen zal helpen om Joas mee aan te kleden en om mij uit mijn bed te sleuren en om te gaan met mijn ochtendhumeur. (hout vasthouden).
En ik weet dat ik Joas morgen heel hard ga missen, maar ik weet ook dat ik morgen iets ga doen wat ik goed kan en graag doe!
Dus deze juf is klaar om naar de kleuterklas te gaan!
(Het is uiteindelijk maar een halve dag)

De eerste groentepap

Tijdens mijn zwangerschap had ik me voorgenomen om borstvoeding te gaan geven. Het is zelfs nooit een twijfelpunt geweest. Maar zoals sommige lezers wel weten is dat Joas een stevige baby was bij de geboorte. Lees: 5 volle kilogram! Een nieuw record bij de gynaecoloog en ‘the talk of the town’.
Omdat hij geboren is via een keizersnede had mijn borstvoeding een heel moeilijke start. Joas is heel wat afgevallen en toch bleef de borstvoeding uit. Daardoor kreeg hij in het moederhuis al extra kunstvoedingen bij.
De afgelopen maanden zijn altijd moeilijk gebleven. Ik heb nooit voldoende borstvoeding kunnen aanmaken om hem een hele dag te voeden en ik was altijd een beetje bang dat hij niet voldoende voedingsstoffen zou binnen krijgen. Dus gaf ik hem nog regelmatig een extra voeding bij.
Toen Joas 2 weken geleden in het ziekenhuis heeft gelegen met slaapproblemen (dit is nog een verhaal voor een andere blog) zijn ze tot constatatie gekomen dat Joas normaal gezien wel genoeg drinken zou krijgen bij mij. Dus zijn we gestopt met kunstvoedingen bijgeven.
Nu is gisteren de vroedvrouw bij ons thuis langs geweest om Joas nog een keertje te wegen, en hij was afgevallen. Dus nu blijkt dat hij niet genoeg voeding binnen krijgt. Een hele domper om als moeder te horen! Voor de tweede keer in zijn jonge leven kan ik hem niet genoeg voeding geven. Dus terug naar de bijvoedingen.
Omdat ik hem niet te veel flesvoeding wou bijgeven is er beslist van hem op groentepapjes te zetten. Hij wordt binnen 2 dagen vier maanden, dus mochten we ermee starten. Ik weet dat er aangeraden wordt om te wachten tot 6 maanden, maar ik had wel de indruk dat Joas er wel klaar voor was. Hij stak al een tijdje zijn handen in zijn mond, neemt al een tijdje zijn vitamine D via een lepeltje en begint nu ook zijn speelgoed in zijn mond te stoppen. Dus we gaan er voor!
Omdat hij af en toe tussendoor venkelthee drinkt en dit heel graag lust, besloot ik om te starten met venkel. Om de smaak een beetje te verzachten heb ik er wat appeltjes tussen gedaan. Een aanrader van de kinderarts omdat dit ook laxerend werkt (Joas heeft ook wat problemen met zijn lange darmen, dus laxerend is oké!)
Ik had een klein potje van 50 gram gemaakt, omdat ik gehoord had dat ze van de eerste voedingen maar enkele hapjes zouden proeven. Maar niet mijn zoon! De eerste hapjes waren met enorme grappige snuiten, maar hij was heel snel vertrokken. En die 50 gram was zo op!
Nu hopen dat dit zijn buikje wat vult en dat hij bijkomt, wat maakt dat we nog even kunnen doorgaan met de borstvoeding. Ik heb er hard voor moeten werken om deze op te starten, en ik ben nog helemaal niet klaar om dit op te geven.