Hoe deed m’n moeder dat?

 

Een aantal weken geleden las ik in Flow magazine een artikel over moeders. Vooral de vraag hoe moeders het vroeger allemaal deden.

Het artikel is geschreven naar aanleiding van moederdag en het implementeert dat moeders nu veel meer moeten dan vroeger.
We moeten ervoor zorgen dat de kinderen bezig gehouden worden, dat ze uitgedaagd worden, dat ze aandacht en liefde krijgen en dat ze geen seconde alleen laten en als we dan instagram en Facebook er nog bij halen ligt de druk helemaal hoog om uw kind goed te laten presteren, want de hele wereld kijkt mee.
We voelen ons als moeder ook snel tekortgeschoten, een gevoel dat we moeten loslaten.

Het artikel omschrijft enkele ‘keypoints’ van waar onze problemen liggen.

We willen alles zo goed mogelijk doen.

We zijn perfectionistisch. Terwijl de eerste generatie werkende vrouwen trots waren om een job en kinderen te combineren, moeten wij er nu nog eens de perfect uitzien, supergezond koken, diverse hobby’s hebben en/of avondschool gaan volgen. Het toppunt is dat we elkaar hierin opsteken.
Ikzelf ben hier het goede voorbeeld van. Ik ga het huis niet uit zonder make up of met vettig haar, omdat bij de bakker misschien een leuk momentje vrijkomt voor een foto die ik op instagram kan posten. Ook Joas moet er altijd goed en verzorgd uitzien, terwijl er eigenlijk geen schande is om hem in pyjama of met de broccoli achter zijn oren snel mee naar de bakker te nemen.

Natuurlijke ritmes.

Wat volgens de oudere generatie onze dagen ook dichttimmert is het feit dat we overal bij willen zijn en niks willen missen. Door de communicatietechnologie zijn we losgezongen geraakt tussen plaats en tijd. Werken, gamen, chatten, winkelen, … we kunnen het altijd en overal. We staan altijd aan! En zo is het moeilijk om voor jezelf een moment van rust te kiezen in je dag (zonder Facebook of WhatsApp). Al moet ik eerlijk bekennen dat door mijn instagram of Facebook scrollen ook bij mij gezien wordt als een momentje rust.

 

Voor je uit kijken.

Wat we van de oudere generatie kunnen leren, is om iedere dag even terug te schakelen. Ga eens lekker op de bank zitten met een tas thee of een glas wijn en tuur eens even voor je uit. Het is oké van eens even niets te doen en je dag te overlopen.

 

Ik kan me nog herinneren dat wij een goede opvoeding hebben gehad. Wij kwamen nooit niks te kort en ik kan wel zeggen dat mijn broer, zus en ik best wel een beetje verwend werden thuis. Maar ik kan me ook nog inbeelden dat ik me kon vervelen en dat was niet slecht. Want uit deze verdeelmomenten kwamen vaak creatieve oplossingen. Mijn moeder was niet constant met mij aan het spelen, maar liet ons ook begaan. Terwijl ik nu vaak het gevoel heb dat we elke vrij uurtje een activiteit op de planning hebben staan.

Na het lezen van dit artikel heb ik me voorgenomen dat het oké is om even in de zetel te zitten met een tas koffie als Joas op zijn speelmat aan het spelen is. Dat ik niet contant al mijn aandacht aan hem moet geven, maar dat het ook belangrijk is dat hij alleen leert spelen. En dat als hij dit eventjes heeft kunnen doen, dat ik hem dan mag overladen met kusjes en knuffels!

 

De eerste tandjes

IMG_2004Sinds een kleine maand komen Joas zijn allereerste tandjes piepen. We wisten al een tijdje dat ze eraan zaten te komen, want hij was maar op alles wat hij kon vastgrijpen aan het bijten. En toen opeens, ’s morgens, kwam het eerste piepen.

Gelukkig heeft hij van het eerste tandje niet veel last gehad. Maar toen het er net door zat kreeg hij ineens wel wat pijn. Dit kwam omdat het tweede tandje, nog geen week later, het eerste tandje opvolgde. En nu staan ze daar. Twee fiere minitandjes, onderaan in zijn mond.

Om de pijn wat te verzachten gaf ik Joas soms een stuk koude komkommer (geschild en de zaadjes eraf) en op te kauwen. Ook vond hij bevroren borstvoeding ook heel aangenaam. Ik heb nog een paar blokjes in de diepvriezer zitten voor warme zomerdagen of pijnlijk tandvlees, zoals nu.

Sinds zijn tandje erdoor zit hebben we ook een tandenborstel in huis. Een zachte tandenborstel speciaal voor baby’s. Joas vindt het fijn om vast te houden, en hij moet enorm giechelen als zijn tandjes gepoetst worden.

Sinds enkele dagen heeft Joas blauwe plekjes op zijn tandvlees op de plaats waar zijn bovenste snijtanden ooit moeten komen. Ik was best geschrokken toen ik dit voor het eerst zag, al lijkt hij er geen last van te hebben. Na wat research op het internet blijkt dat dit kleine bloeduitstortingen zijn die voorkomen bij het zakken van een tand. Het enige wat mij hierbij wat zorgen baart is dat het op de plaats van zijn hoektandjes is… en die horen pas veel later te komen.
Ik hou het in elk geval goed in het oog, want ik ben er niet helemaal gerust in.

Mochten er lezers zijn, die hier wel wat meer over weten, mogen mij altijd contacteren. Dan heb ik ook wat meer zekerheid.

Cosy Blanket Summer Edition

 

Net zoals mama, houdt Joas van gezelligheid! En bij gezelligheid horen dekentjes! Voor Joas geboren was heb ik 2 dekentjes voor hem gemaakt. Eéntje met minkyfleece en ééntje met gewone fleece. Niet te groot zodat hij deze comfortabel in zijn maxi cosy kon liggen. Maar kleine kindjes worden groter en kleine dekentjes worden te klein. Dus het was tijd om een nieuw dekentje te maken.

Met de zomer voor de deur wou ik een dekentje dat hij ook kon gebruiken bij warmere dagen. Ik ben niet van plan om hem onder te stoppen als het buiten 26°C is, maar wel als we ’s avonds aan het wandelen zijn, het een beetje afkoelt en Joas een dutje moet doen. Een echt gezelligheidsdekentje dus!

Op het stoffenspektakel kocht ik vorige week een leuk biokatoentje en een lichte wafelstof. Met een aantal meter paspel zou het een perfect gezellig dekentje worden.
Het patroon is op zich supersimpel en gemakkelijk te naaien door elke (beginnende) naaister. Als je weet hoe je machine werkt en je kan een klein beetje rechtdoor stikken dan heb je al snel een dekentje in elkaar geknutseld.

Ik wou mijn dekentje groot genoeg zodat hij nog even kon doorgroeien en het eventueel volgende lente/zomer ook nog kan gebruiken. Ik heb dus twee rechthoeken geknipt van 90 centimeter op 120 centimeter. Mijn paspel heb ik eerst op de goede kant van het biokatoen genaaid en daarna heb ik de wafelstof en het biokatoen met goede kanten op elkaar gelegd en weer rondom gestikt. Een keergat laten, alles binnenstebuiten keren, en klaar! Supersnel klaar en easypeasy!

Voor zij die nog nooit met paspel hebben gewerkt heb ik een handig filmpje op youtube gevonden. Het is een aanrader om erbij te doen, want het maakt jou deken meer af en het lijkt ineens zo professioneel! In het filmpje wordt ook uitgelegd hoe je het keergat kan dichtnaaien met een blinde steek. Zo zie je achteraf niets meer van je garen.

En Joas, die is supertevreden met zijn dekentje. Hij heeft er al gezellige dutjes in gedaan en hij vindt het geweldig om kiekeboe te spelen onder het dekentje! Een echte aanwinst dus!

IMG_1904

 

Moederdag

IMG_1851

Of je het de tweede zondag van mei viert, of op 15 augustus, elke mama verdient het om in de bloemetjes gezet te worden! Omdat ik leerkracht ben wordt het bij ons ook op de tweede zondag van mei gevierd. Toen ik Joas afgelopen donderdag bij de onthaalmoeder ging ophalen zat hij superschatting in zijn wandelwagen met een tulp in zijn hand.
IMG_1881.jpg
Er hing ook een lief briefje aan!
Dit is mijn eerste moederdag en ik word er altijd blij van om cadeautjes te krijgen, ook al is het mij daar helemaal niet om te doen. Maar een simpel bloemetje vind ik geweldig.
Het bloempje heeft helaas niet lang geleefd in de handen van Joas, maar ik heb de blaadjes eraf getrokken en ze liggen nu te drogen tussen een boek. Zo kan ik ze binnenkort gebruiken om een pagina in mijn bullet journal te maken.

Van Kevin kreeg ik mijn shoppingbudget voor het stoffenspectakel. Als hij elk jaar zo’n cadeau gaat geven zal hij toch mogen sparen :D

Maar het mooiste cadeau – en ik weet het, dit klinkt héél cliché – is Joas zelf. Ik ben nu net iets meer dan een half jaar een trotse fiere mama en ik kan me geen leven meer voorstellen zonder hem! Wat zie ik mijn liefie toch graag!

IMG_1849

Stoffenspektakel

stoffentoren.jpg

Na maanden (letterlijk) aftellen was het vandaag eindelijk zo ver. Het stoffenspektakel was eindelijk in Mechelen aanwezig! Dé beurs voor alle mensen met een hart voor hun naaimachine en mooie stofjes! Het stoffenspektakel reist (bijna) elk weekend door België, Nederland en Frankrijk en ik heb een jaar moeten wachten voor alleer het weer bij mij thuis in de buurt was.

Ik had op voorhand wat centjes gespaard (en gekregen voor moederdag), zodat ik naar hartelust kon shoppen en wat was ik daar blij mee! Het was de eerste keer dat ik er naartoe ging en ik moet zeggen dat mijn eerste indruk heel overweldigend was. Het was er best druk en de kraampjes stonden vrij dicht op elkaar, en allemaal met een overaanbod aan stoffen.

Ik had mezelf voorgenomen om niet onmiddellijk op het eerste kraampje te vliegen en daar al mijn geld uit te geven. Ook had ik mijn vriendinnen hierop gewezen dat ze me moesten tegenhouden mocht ik de controle verliezen.

Na een beetje rondkijken heb ik heel leuke standjes gevonden met superleuke stofjes. Met vooral Joas in het achterhoofd ben ik aan het shoppen geweest, omdat ik ook het liefst voor hem kleren maak.

IMG_1860
Deze stofjes zijn op één na allemaal voor Joas. Het blauwe stofje met paardebloemen heb ik mezelf getrakteerd, maar de rest is voor Joas. Vooral het rood-gestreept tricot stofje met schelpen en zeesterren vind ik geweldig! Ik zag hem al direct op het strand in het zand spelen met een onesie met korte mouwen en korte broekspijpen. So cute!
Bij het andere rood-gestreepte stofje had ik een ‘waar is Wally’ gevoel! Ik vond het superhilarisch en zag er meteen een mooi truitje in. Ook van de walvissen en robotjes wil ik een truitje maken.

IMG_1862
Naast tricot met print heb ik ook een paar effen stoffen gekocht. Ik heb in mijn stoffenkast geen enkel effen stof en omdat ik hier een cameo heb dat hier staat te roesten dacht ik dat het wel leuk was om truitjes te maken met een eigen print of quote. Ik heb genoeg stof om mezelf (of misschien ook Kevin als ie braaf is) een truitje cadeau te doen.

 

IMG_1864

Naast het zeethema stofje is dit mijn favoriet. Ik wou al een tijdje een dekentje maken voor Joas voor in de wandelwagen. Degene die we hadden zijn aan de kleine kant en véél te warm voor de zomer. Dikke Jersey en minky-fleece gaan niet samen op gezellige zomeravonden. Daarom was ik op zoek naar een luchtig katoentje en dunne wafeldoek. Het katoen dat ik gevonden heb heeft een mooie ballonnenprint en is 100% biologisch. Zo werk ik ook een  beetje mee aan de natuur.

 

IMG_1866

Tot slot heb ik nog een beetje noordstof ingeslagen. Met zwart, blauw en grijs kan je niets verkeerd doen en hiervan kan je nooit teveel hebben.

Ik heb in ieder geval terug voldoende stof om me een tijdje te laten gaan.
En de kosten? Ja die vielen best mee. Ik denk dat ik een kleine €140 heb uitgegeven.
Op zich is dit een groot bedrag, maar als je ziet wat voor mooie stapel er hier ligt, dan kan ik heel tevreden zijn!

Ik kan al niet wachten op mijn pols om te genezen (want deze doet nog steeds pijn) en om er dan helemaal in te vliegen. Joas gaat niet weten wat er allemaal gaat gebeuren!

Familieweekendjes

daddydinner_mamavanjoasOmdat zowel Kevin als mezelf het heel vaak druk hebben met werk of hobby’s, ben ik blij dat we een paar maanden geleden beslist hebben om familieweekendjes te houden. Dit wil zeggen dat we elk weekend proberen van minstens één dag met ons drietjes door te brengen. Doordat Kevin lacrosse speelt, moet hij regelmatig gaan trainen en in het weekend zijn er dan matchen. Ik ging vroeger zelden mee, omdat ik me dan kon concentreren voor mijn werk of tijd had om te naaien of te gaan winkelen.

Een aantal maanden geleden hebben we dus afgesproken om daar verandering in te brengen, en ik moet zeggen dat ik leef voor deze weekends. Het is de beste beslissing die we samen genomen hebben maar niet altijd zonder slag of stoot is gegaan. Doordat we soms snel terug in oude patronen vielen vergaten we de weekenden en was het voor we het wisten weer maandag. Dit is een proces waar we ons in het begin bewust mee moesten bezighouden. Zo konden we niet alleen tijd spenderen aan Joas, maar ook aan elkaar.

Schermafbeelding 2018-05-03 om 11.31.57
Het is supergezellig om op zaterdag eens te gaan wandelen, of een bezoekje te brengen aan de grootouders. Om op zondag wat langer in onze pyjama te blijven hangen en zo gewoon bij elkaar zijn en kunnen spelen met Joas. Om wat tijd door te brengen in onze tuin (waar voldoende werk in is) of wat klusjes te doen in ons huis. Met zijn tweetjes is het vele leuker!

Sinds deze afspraak er is, merk ik ook aan mezelf dat ik meer meega naar Kevin zijn matchen. Ik vind het leuk om dat met Joas vanuit de cafetaria te kijken en om er te zijn voor hem. (Nee, ik ga niet graag met Joas langs de kant van het veld staan uit angst van rondvliegende ballen)

We moeten niet elk weekend iets geks doen, of veel geld uitgeven (al denkt Kevin wel dat dit laatste mijn doel is :D) maar het gewoon samenzijn betekent enorm veel! Ik kijk nu al uit naar volgend weekend!

IMG_1781

Zondagochtend, pyjamadag, of de dag dat we alles afbreken thuis! 


Voor zij die zich afvragen hoe het nu met mijn carpaaltunnelhand is… Mijn duim slaapt en brandt, met mijn andere vingers is alles in orde. De kracht is mijn pols is zwak, en  ik ben nog steeds beperkt in mijn kunnen. Joas pakken en aankleden is bijvoorbeeld moeilijk.  Vooral zal ik blij zijn als vrijdag het verband eraf kan… Want dat is gewoon heel vervelend!