Naar de onthaalmoeder

Vandaag moest Joas voor het eerst naar de onthaalmoeder. En net zoals waarschijnlijk meerdere mama’s had ook ik zenuwen.
Niet dat ik ongerust moest zijn, want ik wist dat Joas in geweldige handen terecht kwam. We zijn al een aantal
keren op bezoek geweest voor een heerlijk tasje koffie en een gezellige babbel. Zowel Joas als ikzelf zijn helemaal gek op haar!
Ik wist wel dat alles goed zou komen, maar toch heb je die kriebels in je buik.
Gisterenavond had ik er nog voor gezorgd dat zijn tas klaar stond met zijn papflessen, reservekledij, zijn heen en weerschriftje dat ik gepimpt heb met vinyl,
lotions, kam, en nog 10 andere dingen die helemaal overbodig zijn maar die me toch een zekerder gevoel geven en zijn we met zijn allen op tijd in ons bed gekropen. Joas had volgens mij ook wat zenuwen, want hij is minstens elke 2 uur wakker geweest voor te eten en te tutten.
Met als gevolg dat hij vanmorgen niet uitgeslapen was en heel lastig. We hebben nog even geprobeerd om hem terug in bed te leggen, maar dat lukte ook voor geen meter. We hebben hem dan borstvoeding gegeven en zijn kleren aangedaan.
Dus, wij vanmorgen met de wandelwagen onderweg (jaja onze onthaalmoeder woont maar 2 straten verder – Lucky us!) en ik was de deur nog niet uit of Joas lag al terug in een diepe slaap. Bij de onthaalmoeder aangekomen heb ik gezegd dat hij zo nog een tijdje kon verderslapen en heb ik 20 redenen gezocht om een beetje langer te kunnen blijven, maar geen gevonden.
Gelukkig was er een mama/vriendin die het leuke idee had om een koffietje gaan drinken om mijn gedachten te verzetten. HELD! Maar terug thuisgekomen had ik toch een leeg gevoel. Het was stil in huis en ik kon mijn draai niet vinden. Naar gelang er heel veel was en strijk was en dat het DRINGEND tijd is om mijn huis nog eens te poetsen, kreeg ik geen werk verzet. Ik voelde me eenzaam. Dus ik besloot dat ik het recht had om al het huishoudwerk te laten liggen en te doen wat ik graag doe: naaien! Ik ben begonnen aan een trui en een boekentas, dat ik morgen nog moet afmaken.
Tijdens het naaien kwamen er steeds leuke foto’s en filmpjes binnen op mijn gsm zodat ik helemaal gerust was.
Toch was ik blij dat het 15 uur was en ik mijn zoon kon gaan ophalen. De dagen duren lang nu ik nog thuis ben. Binnenkort gaat dit hopelijk allemaal beter, als ik terug ga werken.
Morgen is er een naaidag, met de mama-vriendin én met Joas! Want dan blijft hij lekker gezellig bij mij.
De volgende onthaalmoederdag is vrijdag en daar kijkt hij nu al naar uit!
                                Joas en Sonja – de geweldige onthaalmoeder

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s